از دور

یه رفیق زوری دارم. ازینا ک چون هر روز میبینیش مجبوری باش معاشرت کنی.

چند ماه قبل سر اخلاقای گوهش پرشو وا کردم ک دورم نیاد.۲ ۳ ماهی باهم قطع رابطه بودیم. این اواخر یکم زیر نظر داشتمش دیدمش چقد اخلاقش خوب شده. چقد بزرگ شده. چقد ادم شده. خیلی برام جالب بود. ادم ب اون گوهی چجوری شده این.

تا اینکه چند روز پیش یکی از همسایه ها یجوری مارو انداخت روبرو هم ک اشتی کنیم. اتفاقا منم ته دلم بدم نمیومد حالا ک ادم شده باش اکی شم.

فقط میخام اینو بگم. ۲ساعتم نذاشت ذهنیتم قشنگ بمونه. همون ادم اوه مسخره ی حال بهم زدنه اعصاب خرد سابق بود.

حالا نمدونم از دور آدم ها خوب و عالی دیده میشن یا این جلوی من ادای خوبارو در میاورده ک حرصم بده :/